فکر نمیکردم دوباره این بلاگ رو بخوام سرپا کنم، تا اینکه بردیا پیشنهاد داد و اصرار کرد که بالاخره یه جایی باید باشه تا آدم خودشو خالی کنه و به آرامش برسه. آدمیزاد گاهی اوقات یه اشتباهی رو مرتکب میشه و به خودش قول میده دیگه تکرارش نکنه، اما در نهایتِ خوش خیالی اونو تکرار میکنه. دفعه ی قبل ک بلاگمو پاک کردم یادم میاد خیلی کلافه بودم. اینکه آدم بفهمه سه تا از رفیقای مجازیش عملن یک نفرن و ماه ها به بازی گرفته شده، چیز راحت و قابل هضمی نبود ولیکن من هضمش کردم و خیال میکردم پوست کلفت شدم. سعی کردم فراموش کنم ولی بردیا مدام میخواست یادم بیاره که بازم دارم همون اشتباه رو در قبال چند نفر دیگه مرتکب میشم

هرچی فکر میکنم میبینم چقدر زود گذشت... انگار همین چند روز پیش بود که تصمیم گرفتم سایت بزنم. اون شور و هیجان که جوونیام داشتم، انرژی و انگیزه ای که برای بزرگ کردن سایتم داشتم، کینه ها و دشمنی هایی که صرفن به خاطر روابط سایتی ایجاد میشدن... مثه برق و باد همه ش گذشت و الان اینجاییم و توی لذتی مشترک پا ب پای هم داریم میریم جلو. هرچند من و بهنام این وسط از همه کم کار تریم ولیکن بردیا، امیر، عارف، سینا، مهسا، مهشید، فرجاد، احسان، علی، فرشاد، قلی، پدرام و کلی آدم دیگه که به مرور به تیم کالیمدور ملحق شدن، باعث شدن پرچم سایت هر سال بالاتر از سال قبل برافراشته باشه. چه سایتای زیادی که این مدت اومدن و ر

پیله : ) :: شهسوار مرگ شهسوار مرگ I see only darkness...before me مِی خور که صد گناه ز اغیار در حجاببهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند بایگانی آخرین مطالب پیوندها پیوندهای روزانه جمعه, ۲۷ مرداد ۱۳۹۶، ۰۸:۵۲ ب.ظ | شهسوار | ۰ نظر ۹۶/۰۵/۲۷ شهسوار